Odszkodowanie za wypadek na nieodśnieżonym chodniku - wypadek na chodniku odszkodowanie adwokat Toruń
Odszkodowanie za wypadek na nieodśnieżonym chodniku
Styczeń 18, 2014
Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej (OC) posiadacza pojazdu a szkoda całkowita - Kancelaria Adwokacka Ius Cogens Toruń Ubezpieczenie Adwokat Toruń
Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej (OC) posiadacza pojazdu a szkoda całkowita
Styczeń 23, 2014
Pokaż wszystkie
odstąpienie od umowy deweloperskiej Kiedy można odstąpić od umowy deweloperskiej - Kancelaria Adwokacka Ius Cogens Toruń

odstąpienie od umowy deweloperskiej Kiedy można odstąpić od umowy deweloperskiej - Kancelaria Adwokacka Ius Cogens Toruń

W art. 691 kodeksu cywilnego znalazło się bardzo ważne uregulowanie, które w wielu sytuacjach pomaga zapewnić osobom najbliższym prawo do mieszkania po zmarłym najemcy. Dla skorzystania z tej możliwości w zasadzie wystarczy ziszczenie się dwóch warunków – istnienie określonej więzi pomiędzy taką osobą a zmarłym najemcą oraz zamieszkiwanie przez taką osobę w danym lokalu przed śmiercią najemcy.

Zgodnie z art. 691 § 1 k.c., w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą.

Stosownie do § 2 art. 691 KC, osoby wymienione w § 1 wstępują w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, jeżeli stale zamieszkiwały z najemcą w tym lokalu do chwili jego śmierci.

Powyższe oznacza, iż ustawodawca mimo nowelizacji powyższego przepisu utrzymał wymóg, by osoby, które mogą wstąpić w najem, stale zamieszkiwały z najemcą w wynajmowanym przez niego lokalu aż do chwili jego śmierci.

Odnosząc się do tej przesłanki, SN w wyroku z dnia 15 stycznia 1981 r., III CRN 314/80, OSNC 1981, nr 6, poz. 119, uznał, że przesłanka stałego zamieszkiwania wymaga, aby dana osoba nie miała innego mieszkania, a lokal mieszkalny zajmowany przez tę osobę z najemcą stanowił centrum jej spraw życiowych. Dopuszczalne są przy tym przerwy w tym wspólnym zamieszkiwaniu (np. spowodowane dłuższym wyjazdem lub chorobą), a o tym, czy mimo takich przerw nadal mamy do czynienia ze wspólnym stałym zamieszkiwaniem, decyduje zamiar osób wspólnie zamieszkujących, a więc czynnik ?ze sfery ich świadomości i woli” ? por. wyrok SN z dnia 7 lutego 2002 r., I CKN 1023/99, LEX nr 53288.

Niezbędnym w niniejszej sprawie jest dokonanie analizy art. 25 k.c. Wspomniany przepis określa miejsce zamieszkania jako miejscowość, w której dana osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. O wypełnieniu jego przesłanek świadczą dwie okoliczności – zewnętrzna, czyli faktyczne przebywanie, oraz wewnętrzna, czyli zamiar stałego pobytu. Ustalenie zamiaru powinno nastąpić w oparciu o kryteria zobiektywizowane, świadczące o woli skoncentrowania swoich spraw w danej miejscowości (por. post. NSA z dnia 30 marca 2006 r., sygn. akt I OW 265/05, LEX 198360).

Także przerwa w faktycznym przebywaniu w miejscu stałego zamieszkiwania, nawet gdy wykazuje cechy długotrwałości, nie pozbawia danej osoby miejsca zamieszkania wynikającego z zamiaru stałego pobytu i nie wskazuje na zmianę miejsca zamieszkania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lipca 1978 r., sygn. akt IV CR 242/78, OSNC z 1979 r., nr 6, poz. 120 oraz wyrok z dnia 20 czerwca 2001 r., sygn. akt I CKN 1179/98).

Także w postanowieniu z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt II GW 5/06 (LEX 295017) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż przebywanie czasowe w innej miejscowości w wyniku osadzenia w zakładzie karnym, dla kwestii właściwości organu nie ma znaczenia, bo decyduje miejsce, w którym strona ma zamiar zamieszkać po ustaniu przeszkód w swobodnym wyborze miejsca zamieszkania. Aktualny czasowy pobyt w innym miejscu nie przekreśla woli stałego pobytu i koncentracji swych spraw życiowych w innym miejscu. Osoba odbywająca karę pozbawienia wolności nie ma miejsca stałego zamieszkania w zakładzie karnym, gdyż jest to pobyt tymczasowy. Stałe zamieszkiwanie generalnie powiązane jest z tzw. centrum życiowym wnioskodawcy , tj. miejscem, gdzie przybywa on z zamiarem stałego pobytu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 1980 r., sygn. akt III CRN 61/80).

Należy także przyjąć, iż w świetle omawianej regulacji wstąpienie osób wskazanych w art. 691 § 1 k.c. w stosunek najmu następuje z mocy prawa, bez konieczności zawierania nowej umowy najmu między sukcesorem a wynajmującym i niezależnie od tego, czy źródłem najmu była umowa najmu czy decyzja administracyjna o przydziale (tak SN w uchwale z 23 października 1978 r., III CZP 52/78, OSN 1979, nr 5, poz. 89, z glosami: E. Warzochy, NP 1980, nr 9, s. 139 i Z. Radwańskiego, OSP 1979, z. 9, poz. 162).

Marcin Synak
Marcin Synak
posiada kilkuletnie doświadczenie w udzielaniu pomocy prawnej. Teksty na blogu są odzwierciedleniem ciekawych spraw, którymi miał okazję się zajmować. W wolnych chwilach pogłębia swoje pasje jakimi są - historia oraz gry strategiczne.