Jak oszacować wysokość zadośćuczynienia za doznaną krzywdę - Kancelaria Adwokacka Ius Cogens Toruń
Jak oszacować wysokość zadośćuczynienia za doznaną krzywdę?
Maj 14, 2014
Czy sprawcą przestępstwa naruszenia miru domowego może być właściciel mieszkania, do którego się wdarł lub na żądanie osoby uprawnionej go nie opuścił?
Maj 28, 2014
Pokaż wszystkie
niedopuszczalność kary umownej

niedopuszczalność kary umownej Złożenie świadczenia do depozytu sądowego jako skuteczny instrument prawny w rękach dłużnika - Kancelaria Adwokacka Ius Cogens Toruń

Depozyt sądowy jest doskonałym rozwiązaniem sytuacji, w której zobowiązany nie jest w stanie spełnić świadczenia do rąk uprawnionego, ponieważ nie potrafi ustalić jego miejsca zamieszkania lub z innej przyczyny uprawniony nie przyjmuje od zobowiązanego świadczenia.

Złożenie świadczenia do depozytu sądowego wywołuje taki sam skutek jak spełnienie świadczenia. Dzięki temu możliwe jest np. ubieganie się o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika co do świadczeń powtarzających się w przyszłości, bądź wykreślenie hipoteki wpisanej przed laty na rzecz osoby, której nie możemy odszukać.

Aby móc złożyć przedmiot świadczenia do depozytu sądowego należy złożyć wniosek skierowany do właściwego sądu. Zagadnienie to zostało uregulowane w art. 692 kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z jego treścią w sprawach o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego właściwy jest sąd miejsca wykonania zobowiązania. Jeżeli miejsca tego nie da się ustalić, właściwy jest sąd miejsca zamieszkania wierzyciela, a gdy wierzyciel jest nieznany lub gdy nie jest znane miejsce jego zamieszkania – sąd miejsca zamieszkania dłużnika. Jeżeli zobowiązanie jest zabezpieczone wpisem w księdze wieczystej, właściwy jest sąd miejsca położenia nieruchomości.

Należy jednak pamiętać, że przed złożeniem świadczenia do depozytu sądowego muszą zostać spełnione przesłanki, które zostały omówione niżej.

Określenie zobowiązania, przy wykonaniu którego składa się świadczenie

Szczególne znaczenie należy przypisać wskazaniu we wniosku treści zobowiązania, z którego wynika obowiązek świadczenia, oraz okoliczności uzasadniających złożenie do depozytu, dopiero bowiem na podstawie tych danych sąd może ocenić, czy złożenie do depozytu jest w świetle przepisów prawa materialnego uzasadnione (orzeczenie SN z dnia 23 czerwca 1938 r., C II 728/38). Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa do depozytu może być złożone tylko takie świadczenie, które jest realizacją zobowiązania wynikającego z umowy lub innego zdarzenia prawnego.

Okoliczności uzasadniające złożenie takiego wniosku

Następnie należy przytoczyć okoliczności uzasadniające złożenie takiego wniosku, tzn. wskazać dlaczego świadczenie nie może zostać spełnione bezpośrednio do rąk osoby uprawnionej. Jednakże należy zaznaczyć, iż zakres kognicji sądu jest ograniczony, gdyż nie bada on prawdziwości oświadczeń zamieszczony we wniosku, ograniczając się wyłącznie do oceny, czy według tych okoliczności złożenie świadczenia do depozytu jest prawnie uzasadnione.

Oznaczenie przedmiotu, który ma być złożony do depozytu

Ponadto koniecznym jest dokładne oznaczenie przedmiotu, który ma być złożony do depozytu. W przypadku świadczeń o charakterze pieniężnym oznaczyć kwotę w złotówkach, zaś w przypadku świadczeń o charakterze niepieniężnym opisać przedmiot świadczenia.

Oznaczenie osoby, której przedmiot ma być wydany oraz warunki, pod którymi wydanie ma nastąpić

Wreszcie należy oznaczyć osobę, której przedmiot ma być wydany oraz warunki, pod którymi wydanie ma nastąpić. Określenie warunków wydania depozytu należy do wnioskodawcy, podlega jednak kontroli sądu pod względem wymagań prawa materialnego W sytuacji, gdy nie znamy adresu wierzyciela , we wniosku musimy wskazać jakie czynności zostały podjęte w celu ustalenia jego miejsca zamieszkania lub pobytu, które wykazują, że miejsce jego zamieszkania nie jest nam znane.

Na koniec nie wypada zapomnieć, iż taki wniosek podlega opłacie w wysokości 100 zł zgodnie z art. 67 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Dla rozpoznania wniosku o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego nie wymaga się przeprowadzenia rozprawy. Zazwyczaj rozpoznanie wniosku następuje na posiedzeniu niejawnym.Zgodnie z art. art. 6932 § 1 k.p.c. można skutecznie złożyć przedmiot świadczenia co do zasady wyłącznie na podstawie postanowienia sądu zezwalającego na takie zdeponowanie rzeczy. Wyjątek dotyczy skutecznego złożenia do depozytu pieniędzy w walucie polskiej jako przedmiotu świadczenia, także przed uzyskaniem takiego zezwolenia, pod warunkiem, iż równocześnie ze zdeponowaniem pieniędzy dokona się złożenia wniosku o zezwolenie na złożenie do depozytu.

Ze względu na obowiązek przechowania przedmiotu świadczenia w depozycie w stanie niezmienionym, sąd może zarządzić złożenie takiego przedmiotu w odpowiednim opakowaniu. Przed przyjęciem kosztowności do depozytu sądowego poddaje się je opisowi i oszacowaniu przez biegłego w obecności dłużnika lub wyznaczonej przez niego osoby.

Może się zdarzyć również sytuacja, w której dłużnik jest zobowiązany do świadczeń powtarzających się, a zachodzą warunki do złożenia do depozytu sądowego świadczeń już wymagalnych, sąd może zezwolić dłużnikowi na składanie w przyszłości do depozytu dalszych świadczeń w chwili, gdy staną się wymagalne. Zgodnie z poglądem wyrażanym w orzecznictwie, sąd nie może udzielić zezwolenia na złożenie do depozytu powtarzających się świadczeń pieniężnych za okres poprzedzający datę ich wymagalności (por. postanowienie SN z dnia 19 maja 1972 r., II CZ 105/72.

Sąd wydaje dłużnikowi stosowne pokwitowanie po uzyskaniu wiadomości o przyjęciu przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego. Na treść pokwitowania powinno składać się określenie przedmiotu świadczenia składanego do depozytu, daty złożenia oraz podstawy przyjęcia depozytu (poprzez odwołanie się do orzeczenia zezwalającego na złożenie przedmiotu do depozytu sądowego).

fot. sxc.hu

Piotr Konieckiewicz
Piotr Konieckiewicz
Łączy swoją pasję do prawa z praktyką zawodową. Większość artykułów napisanych na blogu ma swoje źródło w realnych problemach, z którymi przyszło mu się mierzyć. Wolne chwile poświęca na tropienie ciekawostek i absurdów związanych z prawem, zwiedzanie bliższej i dalszej okolicy, fotografowanie, gry komputerowe oraz literaturę historyczną i przygodową.